Groeien als moeder

Je kan niet groeien zonder te knoeien

Soms wordt ik er echt helemaal horendol van, dat knoeien. Voor de 3de keer die stofzuiger uit de kast omdat meneer of mevrouw perse die rijstwafel door het hele huis moesten eten..

Maar goed, knoeien hoort erbij..

Zo knoei ik ook wel wat af in het moederschap.. Maar telkens leer ik hier ook weer van, de kleine dingen zoals hoe je flesjes steriliseert. De grote dingen zoals dat een van de peuters het op het huilen zet, dat dat meestal een teken is dat ze een dikke knuffel nodig hebben. Bij baby’s hoef je daar niet eens over na te denken, die pak je gewoon ALTIJD op als ze huilen of blijft in elk geval heel dicht bij ze. No questions asked..

Groeien.

Ik groei dagelijks als mens, als vrouw. Ik kan beter relativeren, dingen in perspectief zetten. Meer geduld heb ik gekregen, al moet ik ook soms tot 1000 tellen als er drama wordt gemaakt bij het omkleden. En als je me kent, geduld is nou niet echt mijn sterkste eigenschap..

Als het de spuigaten uitloopt? Dan roep ik mijn vriend erbij als back-up als een van de twee aapjes op expeditie in huis gaat op het moment dat het bedtijd is (en de ander in zijn kielzog meeneemt).

Het is een verrijking van mijn leven. Dat moeder zijn.

Al had ik wel wat meer ondersteuning willen hebben. Zeker in het begin. Toen alles nog een soort van roze wolk moest zijn. Dat je in de euforie van het moederschap zit (f* hormonen). Zoveel moeders zijn je voorgegaan. Dat moet toch wel lukken? En ja, er zijn een hoop moeders waarbij het van een leiendakje gaat.

Maar dat geldt zeker niet voor alle moeders. Verschrikkelijk. Dat taboe om te zeggen dat het soms niet meevalt. Dat je wel wat hulp kunt gebruiken om het moederschap leuk te blijven vinden.

Ik wil onderdeel zijn van de medemoeders die een hand uitreikt naar jou. Jou handvatten geeft in de tropenjaren van jonge kinderen.

Maar soms vraag ik me af, zijn de moeders van tegenwoordig daar wel klaar voor? Zich over het taboe zetten? En hulp aanpakken die aangereikt wordt? Ik hoop het echt zo.

Wat denk jij? Laat het mij weten desiree@mamamentje.nl

Gerelateerde Artikelen

De eerste duizend dagen van een kindje

Weet jij hoe belangrijk de eerste duizend dagen van jouw kindje zijn en wat voor impact voeding en lifestyle hier al op kunnen hebben?
De eerste duizend dagen komen overeen met het moment van conceptie t/m het tweede levensjaar. Het wordt ook wel de “Golden opportunity” genoemd.

Vanaf het moment van conceptie vindt er een razendsnelle ontwikkeling plaats. Het kind ontwikkeld alle vitale levensfuncties, er wordt de basis gelegd voor een veilige hechting en de hersenen maken continue nieuwe verbindingen. Een gebrekkige voeding gedurende de eerste levensjaren kan ertoe bijdragen dat organen, immuunsysteem, zenuwen en hersenen zich niet goed kunnen ontwikkelen. Hierdoor wordt het risico op verschillende ziektes of allergieën in de toekomst vergroot.

Hechting is van levensbelang

Hechting is van levensbelang maar tegelijkertijd heel natuurlijk. Op een makkelijke manier extra inzetten op de hechting met je kindje voor een stevige basis en vertrouwen is niet ingewikkeld of moeilijk. Het is juist heel fijn! Hechting is belangrijk maar mag je daardoor niet afschrikken. Het krijgt deze dagen in de media een behoorlijke lading waardoor het bijna krampachtig wordt. Terwijl hechting normaal gesproken zo mooi vanzelf gaat. En met wat kleine aanwijzingen ben je er weer alert op in je dagelijkse leven. Zodat het weer vanzelf mag gaan.

Waarom preventief kiezen voor een moedercoach?

Met mijn ervaring als moeder en coach voor zwangere en nieuwe moeders kan ik jou de handvatten geven die jij nodig hebt. Ik filter de troebel geworden moedergedachten voor je. Vat samen waar jij voor staat. Inspireer je om gericht te ontdekken wat je als gezin nastreeft. Zodat jij zelfverzekerd het ouderschap het ouderschap aan gaat. Weet hoe je in kunt spelen op alle veranderingen die op je pad komen.

Help mijn kind eet niet… Wat nu?

Om goed te kunnen groeien en ontwikkelen heeft een kind de juiste voedingsstoffen nodig. Weet je nog waar ik het in mijn eerste blog over had?
Voeding wat voedingstoffen bevat die iets doen voor je lijf en hoofd. Het liefst puur en onbewerkt, de zogenaamde "whole foods".
Groenten en fruit, noten, pitten en zaden, knolgroenten, eieren, gevogelte, vis, schaal- en schelpdieren, paddenstoelen en vlees in wat mindere mate.

Alleen weten we allemaal dat het eenvoudiger gezegd dan gedaan is om je kind goed te laten eten. Soms zit je letterlijk met je handen in de haren omdat je kind weigert te eten. Ja, de lekkere dingen die gaan er zo in. Frustratie ten top…
De sfeer aan tafel is om te snijden, terwijl je juist had bedacht om er een gezellig moment met het hele gezin van te maken. HELP!
Wat kan jou en je kind helpen?
In dit blog geef ik je een aantal tips.

Waar loop jij met je kind tegenaan als het aankomt op "eetgedrag?"

Heb jij ‘angst’ als leidraad in het moederschap?

Geheimpje, het is iedere maand en soms dag anders. Hoe dan ook, wees niet bang om je kind zo veel als het kan bij je te houden de eerste maanden. Wellicht wel jaren. Die kleine wezens kunnen heel goed aangeven wat ze nodig hebben en als ze wat mondiger worden ook wat ze niet willen.. Als is ‘NEE’-fase ook weer een uitdagende fase.. ‘bedoelt ie nou echt nee, of zegt ie nee om het nee zeggen.. hmm..?’

Reacties