Groeien als moeder

Je kan niet groeien zonder te knoeien
[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.8.2″ _module_preset=”default”][et_pb_row _builder_version=”4.8.2″ _module_preset=”default”][et_pb_column _builder_version=”4.8.2″ _module_preset=”default” type=”4_4″][et_pb_text _builder_version=”4.8.2″ _module_preset=”default” hover_enabled=”0″ sticky_enabled=”0″]

Soms wordt ik er echt helemaal horendol van, dat knoeien. Voor de 3de keer die stofzuiger uit de kast omdat meneer of mevrouw perse die rijstwafel door het hele huis moesten eten..

Maar goed, knoeien hoort erbij..

Zo knoei ik ook wel wat af in het moederschap.. Maar telkens leer ik hier ook weer van, de kleine dingen zoals hoe je flesjes steriliseert. De grote dingen zoals dat een van de peuters het op het huilen zet, dat dat meestal een teken is dat ze een dikke knuffel nodig hebben. Bij baby’s hoef je daar niet eens over na te denken, die pak je gewoon ALTIJD op als ze huilen of blijft in elk geval heel dicht bij ze. No questions asked..

Groeien.

Ik groei dagelijks als mens, als vrouw. Ik kan beter relativeren, dingen in perspectief zetten. Meer geduld heb ik gekregen, al moet ik ook soms tot 1000 tellen als er drama wordt gemaakt bij het omkleden. En als je me kent, geduld is nou niet echt mijn sterkste eigenschap..

Als het de spuigaten uitloopt? Dan roep ik mijn vriend erbij als back-up als een van de twee aapjes op expeditie in huis gaat op het moment dat het bedtijd is (en de ander in zijn kielzog meeneemt).

Het is een verrijking van mijn leven. Dat moeder zijn.

Al had ik wel wat meer ondersteuning willen hebben. Zeker in het begin. Toen alles nog een soort van roze wolk moest zijn. Dat je in de euforie van het moederschap zit (f* hormonen). Zoveel moeders zijn je voorgegaan. Dat moet toch wel lukken? En ja, er zijn een hoop moeders waarbij het van een leiendakje gaat.

Maar dat geldt zeker niet voor alle moeders. Verschrikkelijk. Dat taboe om te zeggen dat het soms niet meevalt. Dat je wel wat hulp kunt gebruiken om het moederschap leuk te blijven vinden.

Ik wil onderdeel zijn van de medemoeders die een hand uitreikt naar jou. Jou handvatten geeft in de tropenjaren van jonge kinderen.

Maar soms vraag ik me af, zijn de moeders van tegenwoordig daar wel klaar voor? Zich over het taboe zetten? En hulp aanpakken die aangereikt wordt? Ik hoop het echt zo.

Wat denk jij? Laat het mij weten desiree@mamamentje.nl

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

Gerelateerde Artikelen

Samen slapen of niet samen slapen?

Samen slapen met je kind is echter niet het antwoord op alle slaap drama’s, en de beste plaats om dit te bespreken is ergens waar je met gelijkgestemden hierover kunt praten. Zij begrijpen wat het is om samen te slapen.
Maar voordat je je aanmeld voor de groep ‘Samen slapen’ is het handig om ook de opsomming te lezen waarom je niet meer samen zou moeten slapen.

Onvoorwaardelijk ouderschap, wat is het nou?

Onvoorwaardelijk ouderschap dat doet ieder ouder toch? Zou je kunnen denken? Elke ouder houdt immer onvoorwaardelijk van zijn kind, niet?! Toch kunnen ouders onvoorwaardelijk van hun kind houden, terwijl het kind zich niet gezien voelt. Het is een manier van opvoeden wat om bewustwording vraagt.

Onvoorwaardelijk ouderschap laat je nadenken over de band die je met je kind wilt.
Het is een pleidooi voor kindgericht opvoeden.

Deze manier van opvoeden nodigt uit om te kijken. Niet alleen naar ons kind, maar naar de hele maatschappij. Straffen en belonen zit namelijk in onze hele cultuur. Het is logisch en soms ook goed bedoelt, maar hoe meer je er in verdiept hoe meer je ermee wilt stoppen. Zodat het kind zich gezien voelt, fouten durft te maken, en vanuit plezier de wereld te ontdekken.

Hechting is van levensbelang

Hechting is van levensbelang maar tegelijkertijd heel natuurlijk. Op een makkelijke manier extra inzetten op de hechting met je kindje voor een stevige basis en vertrouwen is niet ingewikkeld of moeilijk. Het is juist heel fijn! Hechting is belangrijk maar mag je daardoor niet afschrikken. Het krijgt deze dagen in de media een behoorlijke lading waardoor het bijna krampachtig wordt. Terwijl hechting normaal gesproken zo mooi vanzelf gaat. En met wat kleine aanwijzingen ben je er weer alert op in je dagelijkse leven. Zodat het weer vanzelf mag gaan.

Minder roepen en toch duidelijker praten met je kind.

"Wie schreeuwt, voelt zich niet gehoord."
Heb je ook al vaak gemerkt dat er ergens iets fout loopt tussen jouw boodschap en de reactie van je kind? Dan is het tijd om jouw boodschap eens van dichterbij te bekijken. Ga eens na:
1. heb ik de volle aandacht van mijn kind?
2. begrijpt het kind mijn boodschap wel echt goed?
3. op welke manier geef ik mijn boodschap?
Lees in de blog hoe je er voor kan zorgen dat jouw kind echt naar je luistert (en dus doet wat je vraagt), zonder dat je moet gaan roepen.

Reacties