Hoera! Je kindje mag vast voedsel!

Je kindje groeit de eerste maanden op melk. Als ouder kun je niet wachten tot het moment dat je kindje vast voedsel ‘mag’ eten. Vaak houden we 6 maanden aan voor dit moment. Je kindje is dan motorisch zo ver ontwikkeld dat het vast voedsel kan ontdekken met de handjes en de mond.

Rapley en Kleintjes

Twee bekende methodes van het aanbieden van vast voedsel zijn de Rapley methode en de Kleintjes methode. Beide methodes zijn respectievelijk genoemd naar de onderzoeker Gill Rapley en de Nederlandse lactatiekundige en diëtist Stefan Kleintjes.
Rapley heeft met haar onderzoek geconstateerd dat baby’s vast voedsel gemakkelijker tot zich namen, als zij zelf de controle kregen daarover. Kleintjes ondersteunt deze gedachte, maar heeft daarnaast ook nog een voedselintroductieschema ontwikkeld op basis van onder andere darmrijping. Je kindje zelf bepalen wat en hoeveel hij eet, is in het kort de kern van beide methodes.

Vaardigheid ontwikkelen

Nu kun je als ouder bang zijn dat je kindje zich verslikt in het vuistgrote vaste voedsel. Zeker als je kindje nog wat moeite heeft met de coördinatie van het naar de mond brengen van het vaste voedsel en de nog verder te ontwikkelende mondmotoriek. Een kind dat kan en mag ontdekken op zijn eigen tempo, zal in de loop van de tijd steeds beter zelf kunnen eten.

Ingrijpen bij verslikken of niet?

Hoe tegenstrijdig ook, als een kind zich lijkt te verslikken, is het het beste om niet in te grijpen. Baby’s hebben namelijk al vanaf de geboorte een hele sterke kokhalsreflex. Dit reflex beschermt je baby tegen het verslikken. Het kokhalsreflex zit eerst voor in de mond en verschuift langzaam, door het oefenen met vast voedsel, naar achter bij de keel.
Op het moment dat je ingrijpt, zeker als je dit in paniek doet, kan je kindje schrikken, waardoor het zich wél kan verstikken. Ook leer je kindje onbewust aan dat kokhalzen en verslikken, en daarmee het eten van vast voedsel, iets is waar je bang van moet zijn. Het eetmoment wordt dan omgeven met negatieve associaties. Je kindje kán een slechte eter worden.

Natuurlijk wil je als ouder houvast. Want, wanneer moet je dan wél ingrijpen? Er is daarvoor een handige stelregel:

“Luid en rood is geen nood, stil en blauw, er is hulp nodig van jou”.

Hieronder staat een handig schema, wat je kunt opslaan of printen voor op je koelkastdeur.

Als je kindje kokhalst en hoest, kan je je als ouder angstig voelen. Dat is heel normaal. Zowel je kindje als jij moet wennen aan deze nieuwe situatie. Voel je je machteloos terwijl je kindje het moeilijk heeft? Moedig je kindje aan om te hoesten. Is de blokkade opgelost, troost je kindje dan.
Wil je meer weten over het geven van rugslagen, buikstoten of reanimatie bij baby’s en kinderen?

Neem contact met Mariska van de ouderacademie op!

Bronnen

Stefan Kleintjes – Eten voor de Kleintjes
Gill Rapley – Baby-led weaning
Het Oranje Kruis – Het Oranje Kruis Boekje

Gerelateerde Artikelen

Samen slapen of niet samen slapen?

Samen slapen met je kind is echter niet het antwoord op alle slaap drama’s, en de beste plaats om dit te bespreken is ergens waar je met gelijkgestemden hierover kunt praten. Zij begrijpen wat het is om samen te slapen.
Maar voordat je je aanmeld voor de groep ‘Samen slapen’ is het handig om ook de opsomming te lezen waarom je niet meer samen zou moeten slapen.

Onvoorwaardelijk ouderschap, wat is het nou?

Onvoorwaardelijk ouderschap dat doet ieder ouder toch? Zou je kunnen denken? Elke ouder houdt immer onvoorwaardelijk van zijn kind, niet?! Toch kunnen ouders onvoorwaardelijk van hun kind houden, terwijl het kind zich niet gezien voelt. Het is een manier van opvoeden wat om bewustwording vraagt.

Onvoorwaardelijk ouderschap laat je nadenken over de band die je met je kind wilt.
Het is een pleidooi voor kindgericht opvoeden.

Deze manier van opvoeden nodigt uit om te kijken. Niet alleen naar ons kind, maar naar de hele maatschappij. Straffen en belonen zit namelijk in onze hele cultuur. Het is logisch en soms ook goed bedoelt, maar hoe meer je er in verdiept hoe meer je ermee wilt stoppen. Zodat het kind zich gezien voelt, fouten durft te maken, en vanuit plezier de wereld te ontdekken.

Waarom een doula?

Een doula is er voor de volle 100% voor de moeder (en eventueel haar partner). Een doula luistert altijd naar de moeder en in haar aanwezigheid is zij geruststellend. Ze zorgt voor een vertrouwensband en een goede voorbereiding op de geboorte. De doula steunt de moeder in haar keuzes en zal haar aan deze keuzes herinneren wanneer zij bang is of twijfelt. De doula ziet de moeder, zoals zij echt is. Ze begrijpt de reis die de moeder doormaakt en moedigt het vertrouwen van de moeder aan en zet de moeder in haar kracht. Ze verzacht de pijn met haar aanraking, haar woorden of alleen met haar ogen. Een doula ís er.

Deel 3 – Door het sporten voelde ik me weer Iris (en sexy ;-)

Het moederschap heeft mij veranderd. Jou ook? Ik vind het best lastig om me naast moeder ook vooral Iris te voelen. Door te bewegen met liefde vind ik haar weer terug. Altijd. En dat is niet zo vanzelfsprekend, want die vrouw was ik echt kwijt na mijn eerste zwangerschap. En toen ik haar weer had gevonden, werd ik zwanger van mijn tweede. En kreeg ik bekkenbodemklachten. Wow, ik kwam er achter hoeveel invloed klachten hebben op het gevoel je niet sterk, mooi, sexy te voelen.

Reacties