Onrustig gevoel bij moeders

We hebben als moeder in de 21ste eeuw namelijk best veel ballen hoog te houden. Doordat je al die ballen hoog wilt houden ga je verschillende dingen tegelijkertijd doen. Multitasken is onze tweede naam zeg ik wel eens. Maar eventjes heel eerlijk tussen ons: Dit geeft toch onwijs veel onrust? 

Door dat je met 2 of misschien wel 3 dingen tegelijkertijd bezig bent, ben je er nooit voor de volle 100% bij met je hoofd. Jou andere “mapjes” staan nog open en die kan je pas afsluiten als die zijn afgerond. Al die openstaande mapjes geven onrust. Ik weet dat je een groot deel van jouw onrust kan voorkomen. Door mijn jaren ervaring met meerdere kindjes en veel zelfreflectie weet ik dat het anders kan.

Mijn allergrootste tip is daarom ook: Doe 1 ding tegelijkertijd.
Ook al lijkt het zo handig, ook al denk je dat het je sneller en verder helpt…

“Nee, dat doet het niet!”

Je aandacht constant verdelen tussen verschillend taken kost je gewoon bakken vol energie. Het kan zelfs leidden tot duizeligheid en hoofdpijn! Door de vele tips die te vinden zijn op het internet en van de coaches op het platform krijg jij meer gedaan en kom je af van dat vervelende, constant onrustige gevoel. Check hier de fijne professionals die je helpen in een fijn ouderschap en selecteer hier op ‘experts’.

Op komen voor jezelf

Jouw “onrust” mapjes

Zie je hoofd voor je als een computer. Zodra je een map opent blijft die op je beeldscherm staan. Hoe meer mappen jij opent en niet afrond (weg klikt), hoe drukker het op jouw beeldscherm word. Op een gegeven moment ben je het overzicht kwijt en weet je niet meer wat, waar staat. Daarom is het van belang om eerst eens na te gaan wat je moet doen:

  • Maak een to do lijst
  • Verdeel je taken in kopjes als: Huishouden, werk, kinderen
  • Stel de prioriteit vast
  • Doe een taak met volledige focus. 

Met andere woorden: Schrijf op en haal de onrust uit je hoofd.

Naast het onrustige gevoel dat je kan krijgen van “openstaande mapjes” oftewel onafgeronde taken of zaken, kan je ook lichamelijk, mentaal of emotioneel onrustig zijn van anderen dingen. Hier zit vaak veel meer achter. Denk aan jezelf niet goed kennen, opkijken naar anderen, weinig eigenwaarde en pleasen.

Wat kunnen dan die onderliggende zaken zijn?

Jezelf niet goed kennen

Heel veel moeders weten niet wat ze zichzelf de afgelopen jaren hebben aangeleerd in lastige periodes of vervelende situaties. Op zo’n moment neem je dan een rol aan om zo door deze lastige periode heen te komen. Je kan op zo’n moment twee dingen doen: vechten of vluchten. Eigenlijk is het een manier om de gevolgen van deze periodes of situaties te onderdrukken en/of te negeren. In mijn training ‘Even geen mama’ ga ik hier dieper op in.
Uiteindelijk kost dit enorm veel energie en helpt jou ook niet om van het onrustige gevoel af te komen.

Opkijken naar anderen

Ben jij een moeder die het super leuk en inspirerend vind wat anderen doen? Of ben je een moeder die precies ook dat wil hebben wat die andere moeder heeft of doet? Hier zit een groot verschil tussen. Zeker nu in de tijd van social media en Whatsapp komt er gewoon enorm veel voorbij. Het verschil zit hem in het ‘tegen iemand opkijken’ of iemand ‘inspirerend’ vinden. Het kan enorm veel onrust geven als jij denkt dat anderen het makkelijker of beter voor elkaar heeft en dat jij je daarmee moet “concurreren”. Slaat natuurlijk nergens op want het moederschap gaat niet om concurrentie, beter, mooier of weet ik veel wat. Moederschap is het persoonlijkste wat er is.

Weinig eigenwaarde

Weinig eigenwaarde komt helaas vandaag de dag nog heel veel voor. Vooral bij moeders zie ik het ontzettend veel. Ze willen het TE goed doen, leggen de lat zo vreselijk hoog voor zichzelf en zijn niet tot weinig tevreden over wat ze wel al hebben bereikt. Als voor jouw gevoel iets nooit goed genoeg is of nooit werkt, kan je je wel voorstellen hoeveel onrust dit geeft. Maar wanneer is iets ‘gelukt’? Is dat reëel om te denken? Als het niet is gelukt wat maakt dat dan van jou? Waarom wil je aan die standaard voldoen?

Pleasen

Je kent het wel, het pleasen van anderen en het anderen naar hun zin maken. Op deze manier maar hopen dat anderen jou waarderen en jou op “waarde” schatten. Want… Kijk eens wat ik allemaal doe?! Altijd maar anderen hun behoeften op de eerste plek zetten en jezelf wegcijferen. Dat geeft me toch een partij onrust! Hoe je hier wat aan doet lees je hier.

Uiteindelijk draait het om jezelf leren kennen. Zodra jij je niet bewust bent van hoe je reageert en hoe je omgaat met (moeilijke) situaties, periodes, gevoelens en gedachten zul jij ook niet kunnen veranderen. Hoe dichter je bij jezelf blijft, hoe meer rust jouw dit geeft.

Liefs, Désirée

Gerelateerde Artikelen

Deel 3 – Door het sporten voelde ik me weer Iris (en sexy ;-)

Het moederschap heeft mij veranderd. Jou ook? Ik vind het best lastig om me naast moeder ook vooral Iris te voelen. Door te bewegen met liefde vind ik haar weer terug. Altijd. En dat is niet zo vanzelfsprekend, want die vrouw was ik echt kwijt na mijn eerste zwangerschap. En toen ik haar weer had gevonden, werd ik zwanger van mijn tweede. En kreeg ik bekkenbodemklachten. Wow, ik kwam er achter hoeveel invloed klachten hebben op het gevoel je niet sterk, mooi, sexy te voelen.

Onvoorwaardelijk ouderschap, wat is het nou?

Onvoorwaardelijk ouderschap dat doet ieder ouder toch? Zou je kunnen denken? Elke ouder houdt immer onvoorwaardelijk van zijn kind, niet?! Toch kunnen ouders onvoorwaardelijk van hun kind houden, terwijl het kind zich niet gezien voelt. Het is een manier van opvoeden wat om bewustwording vraagt.

Onvoorwaardelijk ouderschap laat je nadenken over de band die je met je kind wilt.
Het is een pleidooi voor kindgericht opvoeden.

Deze manier van opvoeden nodigt uit om te kijken. Niet alleen naar ons kind, maar naar de hele maatschappij. Straffen en belonen zit namelijk in onze hele cultuur. Het is logisch en soms ook goed bedoelt, maar hoe meer je er in verdiept hoe meer je ermee wilt stoppen. Zodat het kind zich gezien voelt, fouten durft te maken, en vanuit plezier de wereld te ontdekken.

Minder roepen en toch duidelijker praten met je kind.

"Wie schreeuwt, voelt zich niet gehoord."
Heb je ook al vaak gemerkt dat er ergens iets fout loopt tussen jouw boodschap en de reactie van je kind? Dan is het tijd om jouw boodschap eens van dichterbij te bekijken. Ga eens na:
1. heb ik de volle aandacht van mijn kind?
2. begrijpt het kind mijn boodschap wel echt goed?
3. op welke manier geef ik mijn boodschap?
Lees in de blog hoe je er voor kan zorgen dat jouw kind echt naar je luistert (en dus doet wat je vraagt), zonder dat je moet gaan roepen.

Samen slapen of niet samen slapen?

Samen slapen met je kind is echter niet het antwoord op alle slaap drama’s, en de beste plaats om dit te bespreken is ergens waar je met gelijkgestemden hierover kunt praten. Zij begrijpen wat het is om samen te slapen.
Maar voordat je je aanmeld voor de groep ‘Samen slapen’ is het handig om ook de opsomming te lezen waarom je niet meer samen zou moeten slapen.

Reacties