Maak jij de problemen en verwachtingen van je omgeving de jouwe lieve mama?

Problemen Verwachtingen

[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.8.0″ _module_preset=”default”][et_pb_row _builder_version=”4.8.0″ _module_preset=”default”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.8.0″ _module_preset=”default”][et_pb_text _builder_version=”4.8.0″ _module_preset=”default”]

Als nieuwe moeder word je het ene na het andere probleem aangepraat. Die problemen kunnen op allerlei manieren tot je komen. Door bijvoorbeeld mooie plaatjes op social media, echter kun je die vaak nog wel een beetje wegswipen.

Het wordt een beetje heftiger als je problemen aangepraat krijgt van je omgeving. Problemen die in je hoofd worden geplaatst van mensen die dicht bij je staan zijn het ergst.

Waarom is dat zo?

Wat je omgeving zegt komt vaak harder binnen dan iemand die verder van je af staat. Dat komt omdat je bepaalde verwachtingen hebt. Die je dus minder hebt als iemand verder van je af staat.

Je hebt bijvoorbeeld de verwachting dat een beste vriendin achter je staat in wat jij doet in het moederschap. Daarvoor ben je toch vriendinnen? Om elkaar te steunen?

Ja, alleen ook die vriendin heeft bepaalde overtuigingen van goed en niet goed. Zeker met vriendinnen van vroeger kan het een uitdaging zijn om ook in het moederschap hetzelfde te blijven denken. Vaak zijn vriendschappen gebaseerd op gelijkheid, op dezelfde interesses, zelfde overtuigingen. Dat kan veranderen zodra je kinderen krijgt. Het verschil is nog wat groter als de een wel kinderen heeft en de ander (gekozen of niet gekozen) niet heeft.

Je beleefwereld wordt anders als moeder. Vergeet daarnaast niet dat je vriendin ook haar omgeving heeft die ook problemen (en mogelijke oplossingen) in haar hoofd plant.

Problemen die in je hoofd worden geplant..

Hoe komen die daar eigenlijk? Ik denk dat deze daar vooral komen als je nog niet goed weet waar je voor staat als moeder. Dat je zelf nog wat onzeker bent over de beslissingen die je neemt of hebt genomen als moeder.

Zo, ben jij even een super normale moeder. ๐Ÿ™‚ Niks mis met jou als moeder dus. Iedere moeder gaat door deze fase. Er verandert veel als je moeder wordt. Je eigen overtuigingen gaan stuk voor stuk een beetje wankelen. Een van de manieren om hier weer grip op te willen krijgen is feedback te vragen aan je omgeving.

Problemen Verwachtingen

Volg je mij nog? Cirkeltje rond. Je weet het even niet meer, je vraagt om advies, wordt daar nog onzekerder (of misschien wel een andere emotie) van en.. dan weet je het even niet meer..

De fase om een moeder te worden die stevig in haar schoenen staat kan lang duren, of kort zijn. Maar helemaal voorkomen kun je het niet, ook als je voordat je moeder werd al stevig in je schoenen stond. Er komt altijd iets op je pad waardoor je even gaat twijfelen.

Ok, dus alleen maar feedback aan je omgeving vragen kan er toe leiden dat je daar nog onzekerder van wordt of misschien de bevestiging hebt gekregen dat het prima is wat je doet. Maar je voelt het nog niet helemaal, je voelt niet helemaal dat het van jou is.

Wat kun je nu dan doen?

Hoe je om kunt gaan met invloeden van anderen is waar ik op in ga in de video serie. Hoe ga jij stevig in je schoenen staan als moeder? Benieuwd? Geef je interesse dan op en de videoserie ploft gratis en voor niets in je mailbox.

 

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

Gerelateerde Artikelen

Samen slapen of niet samen slapen?

Samen slapen met je kind is echter niet het antwoord op alle slaap drama’s, en de beste plaats om dit te bespreken is ergens waar je met gelijkgestemden hierover kunt praten. Zij begrijpen wat het is om samen te slapen.
Maar voordat je je aanmeld voor de groep ‘Samen slapen’ is het handig om ook de opsomming te lezen waarom je niet meer samen zou moeten slapen.

Onvoorwaardelijk ouderschap, wat is het nou?

Onvoorwaardelijk ouderschap dat doet ieder ouder toch? Zou je kunnen denken? Elke ouder houdt immer onvoorwaardelijk van zijn kind, niet?! Toch kunnen ouders onvoorwaardelijk van hun kind houden, terwijl het kind zich niet gezien voelt. Het is een manier van opvoeden wat om bewustwording vraagt.

Onvoorwaardelijk ouderschap laat je nadenken over de band die je met je kind wilt.
Het is een pleidooi voor kindgericht opvoeden.

Deze manier van opvoeden nodigt uit om te kijken. Niet alleen naar ons kind, maar naar de hele maatschappij. Straffen en belonen zit namelijk in onze hele cultuur. Het is logisch en soms ook goed bedoelt, maar hoe meer je er in verdiept hoe meer je ermee wilt stoppen. Zodat het kind zich gezien voelt, fouten durft te maken, en vanuit plezier de wereld te ontdekken.

Minder roepen en toch duidelijker praten met je kind.

"Wie schreeuwt, voelt zich niet gehoord."
Heb je ook al vaak gemerkt dat er ergens iets fout loopt tussen jouw boodschap en de reactie van je kind? Dan is het tijd om jouw boodschap eens van dichterbij te bekijken. Ga eens na:
1. heb ik de volle aandacht van mijn kind?
2. begrijpt het kind mijn boodschap wel echt goed?
3. op welke manier geef ik mijn boodschap?
Lees in de blog hoe je er voor kan zorgen dat jouw kind echt naar je luistert (en dus doet wat je vraagt), zonder dat je moet gaan roepen.

Deel 3 – Door het sporten voelde ik me weer Iris (en sexy ;-)

Het moederschap heeft mij veranderd. Jou ook? Ik vind het best lastig om me naast moeder ook vooral Iris te voelen. Door te bewegen met liefde vind ik haar weer terug. Altijd. En dat is niet zo vanzelfsprekend, want die vrouw was ik echt kwijt na mijn eerste zwangerschap. En toen ik haar weer had gevonden, werd ik zwanger van mijn tweede. En kreeg ik bekkenbodemklachten. Wow, ik kwam er achter hoeveel invloed klachten hebben op het gevoel je niet sterk, mooi, sexy te voelen.

Reacties