Slapen, maar hoe dan?

Toen onze oudste net was geboren wist ik het wel: ik zou precies doen wat ik belangrijk vond en dan kwam het goed. Maar gaandeweg ging ze minder (te weinig) slapen, was ze onrustig en wist ik echt niet meer wat ik dan zo belangrijk vond. De twijfel sloeg toe en werd verergerd door alle goedbedoelde tips en adviezen. Dit tips werkten helaas niet en nu, 3 dochters verder, weet ik waarom. Ze sluiten namelijk niet aan bij de behoeftes van je baby!

Slaapbehoeftes van je baby

Ze vragen van jezelf een andere mindset dan nu gangbaar lijkt in onze maatschappij, al ontstaat er langzaam wel een omslag. Een kind is niet maakbaar maar is eigenlijk al af. Alles is al aanwezig en onder jouw liefdevolle aanwezigheid komt je baby tot bloei. Je baby volgen in zijn behoeftes betekent dat je goed kijkt naar je baby, maar ook voelt bij jezelf. Want je lijf weet wat je te doen staat. Maar die roep van je lijf wordt overstemd door de roep van je hoofd of de mensen/ meningen om je heen. Gelukkig is er een trend gaande waarin afstemming op een kind belangrijker wordt gevonden dan uitdoving van gedrag.

Want sensitief zijn (bekijken wat je kind op dat moment nodig heeft) brengt zoveel meer rust en ontspanning.

Je baby heeft jou nodig. Jouw aanwezigheid, jouw geborgenheid en jouw vertrouwen. En vanuit daar maakt hij zelf een natuurlijk proces door in zijn ontwikkeling. De kunst is om te zien wanneer je baby ergens aan toe is. En soms is het doodgewoon een kwestie van proberen.

Waar slaapt je baby?

Om in mijn werkveld te blijven: slapen. Hele kleine baby’s slapen vaak in je armen of op de je borst . Dat vinden we lief, schattig en heel normaal. ‘Ze zijn nog zo klein’.  Maar een kindje wat na 3 of 4 maanden nog steeds alleen op mama’s borst slaapt moet toch maar in bed. Want nu is het niet meer normaal? Nu is je baby ineens groot? Nee, je baby is nog steeds piepklein in een wereld die groot en overweldigend is.

Als je gaat onderzoeken wat er geschreven is over de slaapontwikkeling van kinderen zul je zien dat er een hele wetenschap bestaat over het niet alleen kunnen slapen. Al vanuit de evolutie is een baby ingesteld op samen slapen. Want dat gaf de beste bescherming tegen gevaren van buitenaf. Mensenbaby’s zijn hulpeloos en om te overleven volledig afhankelijk van volwassenen om zich heen.

In onze baby’s zit nog steeds die blauwdruk van eeuwen geleden: slapen is het veiligste bij een volwassene. Zou je het wel heel prettig vinden om iets anders te kunnen doen als je baby slaapt, dan kan dat ook. Maar zul je moeten investeren in een manier waarop het voor jullie allebei fijn is. En dat kan nooit van de één op de andere dag. Je kunt heel liefdevol je baby helpen wennen aan het slapen in een bedje. Dat kost tijd, inzet en kennis van de ontwikkeling van je kind. Iets verlangen waar hij nog niet aan toe is, geeft een negatief resultaat, terwijl het een maand later bijvoorbeeld wel lukt.

Misschien vind je dat wel helemaal niks, dat samenslapen.

Eng, of onbekend. Spannend of afwijkend van wat je gewend bent. Toch helpt het enorm om te begrijpen wat er achter het gedrag van je baby schuilgaat. Zodat je je verwachtingen kunt bijstellen, een realistische kijk kunt krijgen op je baby. En dan wordt het gedrag van je baby heel logisch! Het maakt het ook makkelijker om aan die behoeftes tegemoet te komen zonder dat je jezelf verliest. Want dat is de grote valkuil: de gedachte dat je je eigen behoeftes aan de kant moet zetten ten gunste van je baby. Stel dat je dat zou doen. Dan voel jij je uiteindelijk niet meer ontspannen, niet meer als jezelf misschien wel! Je reserves raken op, je lontje wordt korter en daardoor vertroebelt je blik. Kun je dan nog echt luisteren naar je baby? Wat leer je je kind dan? Dat hij zichzelf aan de kant moet zetten voor een ander?

Juist door goed voor jezelf te zorgen kun je er volledig zijn voor je kind.

Vind je bijvoorbeeld het samenslapen nog te spannend maar wil je wel je baby die nabijheid bieden, kies dan voor een co-sleeper. Wil je niet de hele dag je baby op je arm of vastgeplakt zitten aan de bank samen? Kies dan voor een draagdoek. Vind je dat knopen maar ingewikkeld? Kies voor een ergonomische draagzak. Zo is er altijd een alternatief waarbij de behoeftes van je kind voorop staan zonder dat het ten koste gaat van jezelf.

Ik was toen nog geen expert en leerde ook vooral door te doen, te vallen en weer op te staan. En ook bij mij werkte niet alles voor elk van mijn kinderen. Elke geboorte ga je opnieuw dat proces in. Dat maakt het ook elke keer weer bijzonder. Bijzonder mooi, maar ook bijzonder spannend en lastig soms. En wat is het mooi dat ik in mijn werk ouders ook zie groeien in het zien van de behoeftes van hun kindje op het gebied van slaap.

Die meiden van mij slapen nog weleens in het grote bed, want wat is er nu knusser dan dat? Uit ervaring kan ik zeggen: het komt goed. En wil je daar wat ondersteuning bij dan is hulp vragen juist een teken van kracht. Maar als ze 18 zijn liggen ze echt wel op hun eigen slaapkamer 🙂

Liefs Clara Marije, Slaapmagie

Gerelateerde Artikelen

Waarom een doula?

Een doula is er voor de volle 100% voor de moeder (en eventueel haar partner). Een doula luistert altijd naar de moeder en in haar aanwezigheid is zij geruststellend. Ze zorgt voor een vertrouwensband en een goede voorbereiding op de geboorte. De doula steunt de moeder in haar keuzes en zal haar aan deze keuzes herinneren wanneer zij bang is of twijfelt. De doula ziet de moeder, zoals zij echt is. Ze begrijpt de reis die de moeder doormaakt en moedigt het vertrouwen van de moeder aan en zet de moeder in haar kracht. Ze verzacht de pijn met haar aanraking, haar woorden of alleen met haar ogen. Een doula ís er.

Reacties